Archive for the ‘Ayrılık Hikayeleri’ Category

Bir Ayrılık Hikayesi

Cumartesi, Nisan 14th, 2007

Saat çalmaya başladığında sabahın 7.00’siydi. Eliyle saatin zilini kapatmak üzere uzandı, öylesine isteksizdiki uyanmak için; dokunuşuyla saat yere savruldu. Başını yastığın altına soktu, hiç kalkmak istemiyordu.

Saatin çalışıyla birlikte düşüncelerde zihninde uyanış içerisindeydi ve herbiri kendisini ifade eden duygularıda çağırmaya başlamıştı. Unutmak istediği herşey uyanmaya başlamıştı. Aniden bir acı hissetti yüreğinde, midesi bulandı ve bu onun uyanmasına yetmişti. Doğruldu yatağın içinde ve başını ellerinin arasına alarak derin bir soluk aldı. Yeni bir gün başlamıştı ve hatırladığı ilk şey onun artık hayatında olmadığı, onu kaybettiği gerçeği idi. Tutkunun özlemini hissetti yeniden, onu kaybetmek istemiyordu… Ama nasıl?
(more…)

Lütfen Geç Kalmayın!

Cumartesi, Nisan 14th, 2007

Lütfen Geç Kalmayın!
    10. Sınıf

    İngilizce dersinde yanımda bir kız oturuyordu onun için ‘benim en iyi arkadaşım’ diyordum… ama ben onun ipek gibi saçlarına bakıp onun benim olmasını istiyordum… Ama o bana benim ona baktığım gözle bakmıyordu bunu biliyordum, dersten sonra kalktı ve geçen gün sınıfta olmadığı için o günün notlarını istedi ona notları verirken bana teşekkür etti ve yanağımdan öptü. Onu sadece arkadaş olarak istemediğimi bilmesini istiyordum, onu çok seviyordum ama söyleyemiyordum nedenini bilmiyorum ama çok utanıyordum…

    11. Sınıf
(more…)

Çünkü Gitmiştin …

Cuma, Nisan 13th, 2007

Soğumuştu mevsim ardından bakarken. Soğuktu dilsiz duvarlar, içine kirli su birikmiş kaldırımlar. Bulut perdelemişti mavi gökyüzünü.Ketumdu üstelik semalar. Vermedi ödünç bir damla yaş bile. Islak kaldırımlarda yankılandı ayak seslerin.

Ve gittin…

Yitirdim güneşimi, serin bir koyuluğa dönüştü gümüşten kumsallar. Eteklerine tutunmuştu yeşil yapraklar, ağaçları çıplak kaldı yüreğimin.

Gittin bereketini yitirdi, kurudu topraklar. Yer değiştirdi mevsimler, umutsuzca kanat çırptı börtü böcek. Gelmedi beklenen bahar…

Kışı başlattı gidişin. O kış ki, mutlak bir memnuniyetsizliği müjdeledi şeytani bir hazla insanlara.

Çünkü gitmiştin… (more…)

Oysa hep yolculuklardı sakladığım kendime…

Cuma, Nisan 13th, 2007

Yüreğimde adını sevda koyduğumdan arta kalanları sırtlanıp bilmediğim yollara gidiyorum şimdilerde.

Uzakta ki martıların seslerini arayacak beklide benliğim ve senden arınmış şelalelerin altında ıslanacağım..

Saniyeler süren yorgunluğum saatler sürecek biliyorum…

Kalan yorgunluğuma sevdamıda katık edip solan bir yedivereni sulayacağım kahkahayla ve kaybedenden kalan ganimetlerin hayata dönüşünü şaşkınlıkla izleyeceğim…

Beklide suan yaşamak için yeni sebepler arıyorsundur kendine ve her gece başını yastığa koyduğun anda benden kalan parçaları içindeki ateşle yakıp uyuyorsundur.
(more…)

Bir gün elbet yazacağım, ama önce git

Cuma, Nisan 13th, 2007

Gidişin susturdu parmaklarımı, ardından bakakaldı gözlerim…Gidişin kuruttu ilham kaynağımı, peşinden gitme diyemedi cılız kalan sesim… Küstüm kendime, karanlıklara hapsettim kalbimi, içerisine tıka basa doldurduğum düzensiz, bumburuşuk, paçavra benzeri artık sevdam ile yollardayım tekrar… Ne çok özenirdim bir limana sığınıp orayı kendi egemenliği ilan eden insanlara, buldum sanmışken tekrar arayışlara girmek üzüyor beni; yoksa gidişine değil isyanım…
(more…)

Kendine İyi Bak

Cuma, Nisan 13th, 2007

Kendine iyi bak bir veda degil, elveda cümlesidir cogu zaman…
O üç kelimeden çok daha fazlasını gizler içinde.
Kendine iyi bak, çünkü bendan sonra ben yanında olmayaçağım,olmamı istesende istemesende..
Sevdim bir zamanlar seni hala seviyorum ve benden sonrada mutlu olmanı istiyorum.
Olurda bir gün dönersem seni iyi bulmak istiyorum.
Kendine iyi bak çünkü bundan sonra kendinden başkası olmayacak yanında sana bakacak,Ben olmayacağım.
Kendine iyi bak ve beni düşünme çünkü bende seni düşünmeyeceğim artık.
Arama sakın beni yazma çünkü ben yazmayacagım. (more…)

Hayat Bir Aynadır

Cuma, Nisan 13th, 2007

“Bu yazıyı okumadan önce… Hayatın bir ayna olduğunu düşün… Doğduğundan beri aynanın karşısındasın… Hep aynaya baktın ama küçükken aynayı tanımıyordun henüz… Büyüdükçe aynaya bakmakla birlikte; onun, senin yüzüne yansıttıklarını da görmeyi öğrendin.. Hep birileri oldu arkanda ve hep sen vardın karşında… “Kendi kendimizle yarışmadayız gülüm..” dediği gibi Nazım Hikmet’in , sen de hep kendinle boy ölçüştün aynana bakarak… Kimi gün çok sevdin aynadaki görüntüyü, kimi gün nefret ettin…
(more…)

Sponsor
Sponsor