Şiddet’in tarihte çok uzun bir hikayesi var; Korunma > avlanma > kıskançlık > Tek olma çabası > ölüm oyunları > gurur… Ben bunları sizin hayal gücünüze ve bilginize bırakıp kısaca şiddet’in evlere girmesinden bahsedeyim; Televizyonların her eve girmesinin ardından haberleşme yeni bir boyut kazanmıştı, artık herkes dünyanın uzak ucunda olan bir olaydan haberdar olabiliyordu, fakat bundan para kazanılmalıydı! Herkes bu kutuyu izliyor! Reklamlar başladı. Reklamların izlenmesi, televizyon şirketinin geleceğini belirliyordu, bu durumda kendi kanallarını seyrettirmeliler, peki nasıl insanların dikkatini çekecekler? Nedir insanda en çok merak uyandıran? İnsan’ın derinliklerinde her zaman var olan?

-Şiddet
-Cinsellik

İşte bu iki öge televizyonlarda boy göstermeye başladı, insanların dikkatini çekmek bu ikisi ile mümkün olabiliyordu, para kazanmak ta. Tamam, bilgisayarlar gelişmeye başladı, evlerimize yavaş yavaş girmeye başladı, bu süreci hızlandırmak, insanların bilgisayara olan ilgisini arttırmak gerekti tabi, bu işten neden büyük paralar kazanılmasın ki? Oyun yapıldı, sıkıcı oyunlar ilk önce, bilgisayar hala sıkıcı iş makinalarıydı o zamanlar, ta ki birilerini öldürebildiğimiz (doom), içinde aynı zamanda cinsellik bulunan (duke nukem)oyunlar yapılana dek. İnsanlar bilgisayarlar sayesinde eğlenmeye başladı, o halde evlere rahatlıkla girebilirdi! İşte bu, insanlara şiddeti sanal olarak yaşatmak.

Grafikler gelişti; artık çığlık seslerini çok gerçekçi duyabilmemizin yanısıra kan inanılmaz gerçekçi akıyor, fışkırıyordu, artık kafa kol parçalanabiliyor, korkmuş yüz ifadeleri canlandırılabiliyordu. Hey bu çok eğlenceli! Bunlardan acaip para kırıcaz; önce şu ekran kartını süreyim ki kanlar daha kırmızı görünsün, ardından şunu süreyim ki kafa kolkopunca fışkıran kan’da yansımalar oluşabilsin, daha sonra bi üst modeli ortaya atayım…

Hey, uyanın, birileri bizi kazıklıyor! Neyse konumuz bu değildi… Amerika, askeri eğitimlerinde eskiden doom’u kullanırdı! (Şu an American Army adlı kendileri için özel ürettirdikleri simulator’ü kullanıyorlar) Bu gerçek bir atış talimiydi, el de bir silahın bulunması önemli değil, önemli olan karşıdaki düşmana tereddütsüz ateş edebilmek, beyinleri buna alıştırmak idi. Bu durumda FPS oynayabilen herhangi biri tereddütsüz silah ateşleyebilmeli, yani her evde bir insan öldürme simulatoru, askeri eğitim programı var!

Yapılan araştırmalara göre agresifliğin bir nedeni de şiddet içeren oyunlar, şöyle ki, çeşitli ülkelerde çeşitli üniversiteler tarafından yapılan araştırmalara göre, şiddet içerikli bir oyunun bir kaç dakika gösterimi bile kobayda agresifliğe sebep olabilmekte; şiddet içerikli oyunlar oynayan okul çağındaki çocuklar agresiflik konusunda ilk sıradalar, öğretmenleri ile ters gidiyor, notlarında düşüşler oluyor. Bazı kesimler şiddet oyunlarının sağlıklı bir stres atma yöntemi olduğunu iddia ediyorlar, fakat tam tersine şiddet sebebi olduklarından bi haber gibiler.

Geçtiğimiz yıllarda Amerika da yaşanan bir olayı aktarıp bu karma karışık, gecenin bi yarısı uyku tutmayan ben tarafından yazılmış yazıyı noktalayayım; İki arkadaş, yaşları 13-15 gibi, ailelerinin silahlarını almışlar (tüfek bulabilmişler sadece… yazııık) ve evlerinden, yoldan geçen arabalara ateş açmaya başlamışlar. Tabi fazla uzun sürmemiş bu eğlenceleri, yakalanmışlar. Peki polise ifade verirken ne demişler? "Biz Grand Theft Auto oyunundan esinlendik" (Özet olarak tabi ).