En umutsuz kelimelerim dilimin ucunda
En umutsuz kelimelerim dilimin ucunda Seni unutmak için söyleyeceğim yalanlarımı hazırlıyorum Ezberlemeye çalışıyorum yalanlarımı Sensizlik bana ağır geliyor Saçmalamaya başlıyorum�
Yüreğimde ki eksikliğin Utanmadan sana acıktırıyor beni Ben sana doyamadım ya
Bundandır belki açlık nöbetlerim�
Bir yanlışlığın içinde kaybolmak gibi Ben sen olmadan kendi yanlışlarımın içinde kayboluyorum Yanlışlarım sana dairdi Seni unutamamak ta bir yanlışlıktı�
Bütün çareler çaresizleşmişken Ben bir şeylerden çare koparmaya çalışıyordum
Bir küçücük çare�Seni bana getirebilirmiydi�bilmiyorum
Yokluğun da hayalinle avunmak�Acılar damlatıyordu beynime Acılarım birikiyor�
Hayalinle savaş açıyor Yine hayalin galip geliyordu Ben acıyı unutuyorum
Hayalin ise hala gözümün önünde duruyordu�
Kalmadı�
Mecalim
Seni unutmaya da�
Sana kavuşmaya da�
Birileri çalsa seni hücrelerimden Koparsalar yüreğimde ki yüreğini Senden bana hiçbir kırıntı kalmasa
Sen benden gideli çok zaman geçti Benim zamanlarım olmadı seni unutmaya
Unutmaya katlanamadı yüreğim
Hasretini sardı yaralarıma durdur dedi kanayan yanlarını Ama durmadı
Yüreğim de çare olamadı kanayan yanlarıma
Oluk oluk akıyordu sensizlik her yerde Ve ben çaresizce seyrediyordum aynada ki acizliğimi
Bana verdiğin acı seni unutturmuyordu içimdeki ateşi daha da alevlendiriyordu
Ve bu alevlerim sıçrıyordu her yana küçük küçük yangınlar çıkarıyordu
Küçük yangınlarım gittikçe büyüyordu Seni bulamıyordum
Yangınlarıma su gibi akman gerekiyordu Ama ben seni bulamıyordum
Yoktun
Sonra sus dedim yüreğime
Sustu
Sanki yorulmuştu
